ខេត្តសៀមរាប ៖ ក្រោមកិច្ចសហការរវាងអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា និងស្ថាប័នស្រាវជ្រាវបុរាណវិទ្យាឥណ្ឌា (ASI) ការងារអភិរក្សជួសជុលខ្លោងទ្វារខាងត្បូងរបស់ប្រាសាទតាព្រហ្ម គ្រោងនឹងបញ្ចប់ជាស្ថាពរនៅចុងឆ្នាំ២០២៦ ខាងមុខនេះ។
គម្រោងជួសជុលដែលចាប់ផ្ដើមតាំងពីដើមឆ្នាំ២០២៣ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន ដោយក្រុមអ្នកជំនាញបានជួសជុលពង្រឹងគ្រឹះនៃតួខ្លោងទ្វារ និងរៀបថ្មដាក់ទីតាំងដើមឡើងវិញតាមលំនាំដើម ចាប់ពីគ្រឹះ និងខឿន រហូតឡើងដល់កំពូលខាងលើនៃមុខព្រហ្ម សម្រេចបានប្រមាណ៧៥ភាគរយ។
អ្នកស្រី នេត ស៊ីមន បុរាណវិទូរបស់អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ឱ្យដឹងថា ការងារជួសជុលខ្លោងទ្វារខាងត្បូងនៃកំពែងទី៥របស់ប្រាសាទតាព្រហ្ម តម្រូវឱ្យប្រើបច្ចេកទេសអាណាស្ទីឡូស (Anastylosis) ដោយមានការរុះរើរចនាសម្ព័ន្ធសំណង់ទាំងមូល ហើយរៀបផ្គុំឡើងវិញតាមលំនាំដើម។
ដ្បិតមុនជួសជុល រចនាសម្ព័ន្ធរបស់ខ្លោងទ្វារនេះ បានដួលរលំទាំងស្រុង ឯថ្មផ្សេងៗក៏ច្របល់ចូលគ្នា។ ដូច្នេះ ក្រុមអ្នកជំនាញបានអនុវត្តបច្ចេកទេសតាមដំណាក់កាលនីមួយៗ ដូចជា ការសម្រង់ប្លង់ ថតរូបស្ថានភាពមុនរុះរើ និងសរសេរលេខសម្គាល់លើថ្មនីមួយៗ មុននឹងរុះរើថ្ម។
បន្ទាប់មករុះរើថ្មតាមរួតនីមួយៗរហូតដល់គ្រឹះ។ ចុះបញ្ជីថ្មដែលរើរួច កំណាយបុរាណវិទ្យាសិក្សាពីស្ថានភាពគ្រឹះ និងស្វែងរកថ្មដែលកប់ក្នុងដី។ សិក្សាពិសោធន៍ពីកំហាប់របស់ដី និងពិសោធន៍ថ្មភក់ ព្រមទាំងថ្មបាយក្រៀម។ ចំពោះថ្មដែលរលុះធ្លាក់រាយប៉ាយ ក្រុមអ្នកជំនាញបានស្វែងរកដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណ រួចផ្គុំសាកល្បងរកទីតាំងដើមរបស់ថ្មទាំងនោះឡើងវិញ។
អ្នកស្រី ស៊ីមន បញ្ជាក់ថា ការដួលរលំរបស់តួខ្លោងទ្វារ បានបង្កឱ្យថ្មមួយចំនួនបានខូចខាត បាក់បែកខូចគុណភាព និងថ្មមួយចំនួនបានបាត់បង់ សរុបប្រមាណ១៥ភាគរយ។ ក្នុងការងារជួសជុល និងពង្រឹងរចនាសម្ព័ន្ធរបស់តួខ្លោងទ្វារទាំងមូលឱ្យរឹងមាំឡើងវិញ ត្រូវការបន្ថែមថ្មថ្មី ដើម្បីជំនួសថ្មដែលខូចខាត ឬបាត់បង់ទាំងនោះ។ ចំពោះការប្រើប្រាស់ថ្មថ្មីជំនួសថ្មចាស់ដែលបាត់បង់ ឬខូចគុណភាព គឺក្នុងករណី មានថ្មចាស់នៅរួតខាងលើ ហើយរួតខាងក្រោមថ្មចាស់បាត់បង់។ ដូចនេះការប្រើប្រាស់ថ្មថ្មីមិនសម្រាប់ការលម្អទេ គឺសម្រាប់ការទ្ររចនាសម្ព័ន្ធថ្មចាស់ដែលមានពីលើ និងករណីការពារជម្រាបទឹកចូលគ្រឹះតែប៉ុណ្ណោះ។
អ្នកជំនាញរូបនេះ រំពឹងថា ក្រោយពីបញ្ចប់ការជួសជុលតួខ្លោងទ្វារនេះទាំងស្រុង ខ្លោងទ្វារនេះ នឹងមានភាពពេញលេញឡើងវិញ ហើយមានភាពរឹងមាំ មានសោភ័ណភាព ព្រមទាំងទាក់ទាញទេសចរផង៕
